Narsist Bir Ebeveyn Tarafından Yetiştirildiğinizi Gösteren 6 Belirti – (2)

0
4438

Geçtiğimiz günlerde ilk bölümüne (Narsist Bir Ebeveyn Tarafından Yetiştirildiğinizi Gösteren 6 Belirti – (1)) yer verdiğimiz yazı dizisinin ikinci bölümüyle devam ediyoruz.

4. Bazen kendinizi, ebeveyninizin çocuğundan çok eşi gibi hissedersiniz.

Narsistlerin hepsi cesur ve girişken kişilikleriyle ilgiyi üstlerine çekmezler. Bazı narsistler ilgiyi, kurban rolüne bürünerek ya da kendi sorunlarını herkesin sorunlarından daha büyükmüş gibi anlatarak çeker. Bir sonuç alamazlarsa, kendi kendilerine zarar verme tehdidiyle başka insanların eylemlerini kontrol etmeye bile çalışabilirler.

Bu tür narsist ebeveynleri olan insanlar, bütün çocukluklarını bir yangından diğerini söndürmeye koşarak ya da kimse üzülmesin diye huzuru korumaya çalışarak geçirmiş gibi hissederler. Bu insanlar çocuklukları boyunca kendilerini annelerinin oğullarından çok annelerinin kocası gibi hissetmişlerdir ve bu da duygusal desteği, ebeveynden çok çocuğun sağladığı anlamına gelir. Ya da hayatları boyunca tek yaptıkları şeyin, babalarının aileye öfkelenmesini engellemek olduğunu hissederler.

“Bu çocuk kendini sanki bir aile “dramını” yönetmek zorunda gibi hisseder,” diyor psikolog ve yazar Craig Malkin. “Bunu yapmak için de kendi içsel çocukluk ihtiyaçlarından gerçekten feragat etmek zorunda kalır.”

Ne yapabilirsiniz: Hala içinizde olan küçük çocuğu kabul etmeye çalışın ve ona ihtiyaçlarının eskiden ve şimdi neler olduğunu sorun. Ebeveynleriniz tarafından geçmişte karşılanmamış ve hala karşılanmayan duygusal ihtiyaçlarınızı kabul etmek için – belki de çocukluk fotoğraflarınızın yardımıyla – hayal gücünüzü kullanabilirsiniz.

“Çocuk büyüse de hala bu anlamdan acı çeker ve ona değer verecek ve sevecek birine ihtiyaç duyar,” diyor Malkin. “İyi olduğunu hissetme ve kendisinin de ihtiyaçları olduğunu bilme ihtiyacı duyar.”

5. Özdeğerinizi sadece başarılarınıza göre değerlendirirsiniz.

Bazı çocuklar hayatta iyi olmanın tek yolunun ebeveynlerinin yaptıklarını yapmak ve özdeğerlerini sadece ürettiklerine, performanslarına ve başarılarına göre değerlendirmek olduğunu düşünürler. Gerçek bir narsistin tehlikeli özgüven eksikliği ve yorucu bir utanç duygusuyla dolu olmasalar bile, bazı yetişkin çocuklar kendilerini tanımlamanın tek yolunun performanstan geçtiğine inandıkları için işkolik olmak gibi davranışlar sergileyebilirler.

“Bir narsistin çocuğu, önemli olan tek şeyin sadece hayattaki varlığı değil, hayatta ürettiği şeyler olduğunu öğrenir,” diyor Malkin. “Bu bir narsistin hayatta var olma şekline çok benzer, ancak tek bir farkla: Narsist bireylerin çocukları onlarla aynı karaktere sahip değildir. Daha bağımsız ve daha kendi kendine yeten insanlardır.”

Ne yapabilirsiniz: Ebeveyninizle empati kurmaya çalışın, diye öneriyor Malkin. Onlar için üzülmeniz gerekmiyor ama onlarla aynı fikirde olmasanız bile diğer insanın düşüncelerini ve kararlarını anlamak, duygularını ve seçimlerini duygusal olarak hissetmek yardımcı olabilir. Çünkü psikologların narsistlerle yaptığı çalışmalar bize bu insanların genellikle yoğun bir şekilde acı çektiğini çünkü çocukluklarında öğrendikleri hayatta kalma yöntemlerinin yetişkinlerinde istenmeyen sonuçlara sebep olduğunu söylüyor.

Bazı araştırmacılar bazı insanların narsisizme diğerlerinden daha yatkın olmalarının biyolojik bir temeli olabileceğini düşünse de, diğerleri bu kişilik bozukluğunun çeşitli faktörlerin karışımından kaynaklandığını söylüyor. Bu faktörler arasında, çocuğun düşük özgüvenini güçlü ve mükemmel bir karakter maskesinin ardına gizlemesine sebep olan aşırı eleştiri ve/veya övgü yer alıyor. Bu aynı zamanda normal hissetmek için çocuğu özellikle övgü, takdir ve pohpohlanma ihtiyacı içinde bırakırken, en ufak bir eleştiriye karşı aşırı kırılgan bir hale getiriyor.

6. İsteklerinize, ihtiyaçlarınıza ya da hedeflerinize yönelik hiçbir benlik duygunuz olmaz.

Narsisizmi anlatan bir özellik de üstünlüktür, yani birinin diğerlerinden üstün olduğu düşüncesi ya da duygusu. Üstelik o kişinin bunu haklı gösteren başarıları olması da gerekmez. Narsist ebeveynler kendilerini seçkin insanlar olarak görebilirler, ancak belli derecede bir başarıya asla ulaşmadıkları için hayatın anlamını dolaylı bir şekilde çocukları üzerinden bulurlar.

“Narsistlerin çocuklarının birçoğu şunu söyler: ‘Kendimi bu mesleğin içinde nasıl bulduğumu bilmiyorum, çünkü ne istediğimi asla gerçekten bilemedim,’” diyor Malkin. Ya da, “Kendim olmak yerine annemin bir yansıması olduğumu hissettim her zaman.”

Ne yapabilirsiniz: Suistimalci ya da manipülatif ebeveynlerle, çok az ya da hiç temas halinde olmamayı düşünebilirsiniz. Narsistik ebeveynlerin hepsi suistimalci değildir, diye açıklıyor Malkin. Ancak aşırı uçta narsisizm belirtileri olan ebeveynleri olan yetişkin çocuklar için bazen en güvenlisi, bu zarar verici ilişkilere sınırlı düzeyde maruz kalmaktır. Özellikle de ebeveyn, özür dileyecek hiçbir şeyi olmadığını düşünüyorsa.

Malkin’e göre yetişkin bir çocuğun narsist ebeveyniyle çok az ya da hiç temas kurmamayı düşünmesi için şu üç belirtinin olması gerekiyor: Suistimal, inkar ve psikopati. Hiç kimse duygusal ya da fiziksel istismara müsamaha etmemelidir ve eğer ebeveynler bir sorun olduğunu ilk etapta kabul edemiyorlarsa bir şeylerin değişme ihtimali çok düşüktür. Narsisizmde psikopati, basit yalanlar ve vicdansız bir manipülasyon şeklinde kendini gösterir. Bu da, bu ebeveynlerin sadece kendilerini başkalarının yerine koyma konusunda kötü olduklarını değil aynı zamanda başkalarına empati gösterme becerisinden yoksun olduklarını ve vicdan eksikliği yaşadıklarını gösterir.

Kaynak: http://www.huffingtonpost.com/entry/6-ways-to-know-you-were-raised-by-narcissists_us_5616b091e4b0082030a18f72?utm_campaign=hp_fb_pages&utm_source=lifestyle_fb&utm_medium=facebook&ncid=fcbklnkushpmg00000032

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here