Eğitim, Yoksulluktan Çıkış Merdiveni

0
758

Yoksul aileler genelikle kız çocukları yerine oğullarını okula gönderiyor – Sung Thi Kim’e göre, okula erişimi eşitlemek, yoksulluktan çıkış merdiveni oluyor…

Vietnam’da bir köyde büyüyen Sung Thi Kim, yoksulluktan kurtulmak istediğini biliyordu. Fakat, eğitimin daha iyi bir yaşama götüren yol olduğu konusunda onu etkileyen Nguyen Thi Hoai Thu adlı öğretmenle tanışıncaya kadar bunun nasıl yapılacağı konusunda bir fikri yoktu. “Küçükken büyüdüğümde bir öğretmen olup ailemi yoksulluktan kurtarmayı ve benimle gurur duymalarını sağlamayı hayal ederdim” diyen Kim, “Bayan Nguyen Thi Hoai Thu, öğretmen olmam konusunda beni her zaman cesaretlendirdi. Daha fazla çalışmam, ülkeme ve köyüme katkıda bulunan iyi bir vatandaş olmam konusunda ilham verdi. Onun desteğiyle hayalim gerçeğe dönüştü” diye anlatıyor.

Bugün, 29 yaşındaki bu okul öncesi öğretmeni, Vietnam’ın dağlık kuzey bölgesinde küçük bir topluluğun yaşadığı Nam Lu kasabasında görev yapıyor. Tıpkı Kim’in kendi köyünde olduğu gibi Nam Lu’daki nüfusun çoğu da yoksulluk sınırın altında yaşıyor ve yaklaşık yüzde 20’si okuma yazma bilmiyor.

Kaynakların bu kadar kıt olmasının yanı sıra onun karşılaştığı en büyük sorun Nam Lu nüfusunun etnik ve dilsel açıdan çok çeşitli olması. Kendi anadili de Nung olan Kim, “Burada, Nung, Pa Di, H’Mong, Phu La ve Kinh olmak üzere çok sayıda etnik azınlık grubu yaşıyor” sözleriyle durumu açıklıyor.

Sung Thi Kim'in okul öncesi sınıfındaki çocuklar sayı sayma etkinliğine katılıyor.
Sung Thi Kim’in okul öncesi sınıfındaki çocuklar sayı sayma etkinliğine katılıyor.

Vietnam’da 54 azınlık grupu olmasına karşın her biri kendi anadiline sahip ve ülkenin çoğu okulunda bu baskın dili bilmeyenlerin sohbete katılmalarının yolu kapatılarak Vietnamca öğretiliyor. Bu da gruplar arasındaki iletişimi zorlaştırıyor ve Dünya Bankası’na göre de ülkede altyapı ve eğitim sistemi açısından hızlı ilerlemeler olmasına karşın Vietnam’daki birçok etnik grubu yoksul bırakıyor.

Etnik gruplar ülke nüfusunun sadece yüzde 15’ini oluşturuyor ancak bunların yüzde 70’i yoksul. Bu Kim’in hizmet verdiği Nam Lu’da da apaçık ortada. “Birçok ailenin elektriği ve suyu yok ve günlük kullanımları için gereken suyu doğrudan su kaynağından getiriyorlar” diyor ve şöyle devam ediyor:

“Burada yaşayan insanlar çiftçi. Günlük olarak pirinç ve mısır tarlalarına gidiyorlar ve çoğu ilkokul eğitimi bile almamış. Yarısı yoksulluk içinde yaşıyor, ailelerine yeteri kadar yiyeceği bile götüremiyorlar ve çocuklar arasında yetersiz beslenme çok yaygın.”

Zorluklara karşın Kim, eğitimin öğrencilerin, özellikle de kızların geleceklerinin rotasını değiştirmeye yardımcı olacağından çok emin. Vietnam’da kız öğrencilerin eğitime eşit erişimine karşın yoksul aileler genellikle sınırlı kaynaklarıyla yatırım yapmada erkek çocuklarını tercih ediyor. Kim, “Kızlar da çockular gibi okula gitme konusunda cesaretlendiriliyor, koleje devam etmeye teşvik ediliyor. Ama eğer aile finansal açıdan baskı hissediyorsa ya da eğitim ihtiyacını önceliklendirmesi gerekiyorsa, bu şansı oğullarına vermeye meyilli oluyorlar. (Çünkü onlar) aile adını bir adım ileriye taşıyacak olanlar” diyor. Bu nedenle Kim, Çocukları Kurtarın Vakfı tarafından desteklenen bir okulda öğretmenlik yapmayı seçmiş. Kar amacı gütmeyen bu vakıf öğretmenleri eğitiyor ve erken eğitim programlarını dünya geneline gönderiyor.

Kim’in okulundaki öğrenciler civardaki dört köyden geliyor. Bazen, kampüse ulaşabilmek için Vietnam’ın yağmur sezonunda daha da kötü hale gelen yollarda uzun yürüyüşler yapmaları gerekiyor. Yine de onlar bu tehlikeleri cesaretle karşılıyor. Çünkü eğitimin, yoksulluktan çıkış merdiveni olduğunu biliyorlar – tıpkı Kim için olduğu gibi.

“Eğitim buradaki çocuklar için cidden çok önemli. Çünkü okula gittiklerinde öğrenmeleri ve bağımsız olabilmeleri konusunda onları yüreklendiren bir ortama dalıyorlar” diyen Kim, “Aktif olarak akranlarıyla iletişime geçmeleri ve sınıf etkinliklerine katılmalarıyla bu çocuklar, daha zengin kelime dağarcığına sahip oluyorlar, okulda ve hayatta daha başarılı olmalarını sağlayacak temel becerileri öğreniyorlar” diye anlatıyor.

Tıpkı Kim’in öğretmeninin onu daha fazla çalışmak ve bunu geldiği topluma geri vermek konusunda onu yüreklendirmesi gibi o da bu mesajları küçük öğrencilerine aktarabilmeyi umut ediyor ve şunları söylüyor:

“Kendi memleketine geri dönmeyi istedim. Çünkü bir okul öncesi öğretmeni olarak günlük çabalarımla, toplumun eğitim alanındaki gelişmesine ve geleceğine katkıda bulunmak benim umudum oldu. Öğrencilerimin okullarını, öğretmenlerini, arkadaşlarını ve burada öğrendikleri dersleri hatırlamasını istiyorum. Ve aynı zamanda sevecekleri bir iş bulmalarını ve bir gün köylerine dönerek kendi yöntemlerince oradakilere yardım etmelerini umut ediyorum.”

Kaynak: Makale, TakePart’ta, kültürel ve politik engelleri aşarak kızların eğitim alma hakkı kazanması için çalışan Malala Yousofzai’nin ayak izlerini takip eden genç insanların hikayelerinin anlatıldığı “Ben Malalayım” adlı seriden çevrilmiştir.

http://www.takepart.com/article/2015/10/05/vietnamese-teacher-girls-education

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here